Je rijdt het bos uit en komt op een kruispunt waar een simpele wegwijzer staat: de ene kant verwijst naar een lokaal café, de andere kant naar de gaskamer. Nee, ik maak geen grapje.
♡
Edmund Burke zei dat het probleem met oorlog was dat daarbij meestal precies die dingen verloren gingen waar je voor vocht – gerechtigheid, fatsoen, menselijkheid – en ik moest er onwillekeurig aan denken hoe vaak ikzelf de diepste waarden van onze natie geweld had aangedaan teneinde ze te beschermen.
♡
’s Nachts klimt een aap uit de boom en stopt zijn hand in de lange hals. Hij pakt de lekkernij en zijn hand maakt daarbij een vuist. Dat betekent dat hij te groot is om weer terug te kunnen door de nauwe hals en hij zit gevangen. ’s Ochtends komen de dorpelingen langs en geven hem een klap op zijn kop.
Hij keek me even aan. ‘Het is natuurlijk een zenverhaal,’ zei hij, opnieuw glimlachend.
‘Het punt is: als je vrij wilt zijn, hoef je alleen maar los te laten.’
♡
Door het portier van de taxi op een kier te openen en laag te blijven, kon ik de stalen deur van het slot doen en naar binnen glippen zonder dat iemand me zag. De chauffeur dacht dat ik gek was, maar ja, in zijn religie vinden ze het stenigen van een vrouw wegens overspel normaal, dus leek het me dat we quitte stonden.
♡
Om zeventien jaar oud te zijn, helemaal alleen in een vreemd land, zonder ouders om je te begraven, laat staan je te beschermen, om bij zonsondergang op een bergkam in Afghanistan te staan met alleen de lange schaduwen om je te verbergen, terwijl er stukken rots en kogels langs je heen vliegen, afkomstig van de helikopterbemanning die zijn hellehonden op je loslaat, om in het oog te staan van een wervelstorm die de wereld om je heen uit elkaar rijt, om het oorverdovende gebrul van de rotors en de motoren te horen, om geen krimp te geven, niet weg te rennen en in het gezicht van de aanstormende dood de joystick te blijven hanteren, om de eindeloze seconden af te tellen tot een ruiter van de apocalyps zich in angst afwendt, om de raket richting de zachte buik van het toestel te blijven dirigeren en de hitte van de explosie te voelen en de geur van de dood en van verbrand vlees te ruiken en je plotseling te realiseren dat het niet je eigen vlees is, deze keer althans niet – nou, niet veel mannen zijn daartoe in staat.
♡
Ik vond het eerlijk gezegd moeilijk om nog kwaad te blijven op iemand die ik zo langzamerhand verschrikkelijk bewonderde.
♡
Maar ik was niet slim genoeg om te begrijpen dat een verontschuldiging een teken van kracht is, niet van zwakheid.
♡
Helaas werd het effect verpest door een gouden Rolex ter grootte van een magnetron.
♡
Er is gemiddeld zeven man nodig om een zwaargewonde soldaat te behandelen en te evacueren. De doden hebben niemand nodig.
♡
Het was een vergissing dat ik er niet serieuzer over nadacht – een verschrikkelijke vergissing –
♡
Een lulhond. Als ik hem een kerel aanwijs, komt hij terug met zijn lul in zijn bek. Wil je dat ik het laat zien?
♡
Mooi citaat, mooi geschreven ook, zei ik. Ik wist nu dat zij de vrouw in New York vermoord had en haar in een bad met zuur had gegooid.
♡
Maar toen realiseerde ik me wat het was: niet God, maar de piloot die omriep dat we over vijftien minuten zouden landen.
♡
Hij geloofde zelfs dat je in zekere zin speciaal was, hij dacht dat je was voorbestemd voor iets groots
♡
Hij is herrezen.
Mijn digitale boekendagboek 